29/12/2006 - ŞİİR: Acemi Çabalar

Dönüp durmuş kendi etrafında mecnun gibi,
Söz bilmez, sevmek gerekmez mahkum olmuş,
Derdi çok, dili yok, mazlum yalnızlığım.
Ve gitmek gelir içimden gidemeden,
Ama gülmek gelir içimden gülemeden...
Bir ateş yakmışım olabildiğince büyük gecenin karanlığında,
Anlamaz bakışlı yüzler ısınır belki sıcak nedir bilmeden,
Donmaz sağ kalırsa, kadir kıymet bilemeden...
Küp dolmuş artık, unutur olmuşum geçmişi,
Nasır tutmuş hislerim, uykuda ağlar bulmuşum kendimi.
Çatısız kalmış da sinmiş bir köşeye yağmuru izlemez gibi,
Pek konuşmaz, fazla zaman gerekmez misafir olmuş,
Çıkmaya gönlü yok, kalmaya gücü,
Bir anlamı var, önemi kalmış gibi tüm acemi çabalarım.

alper